Binnen spiegelt buiten en andersom. Op de tast een uitweg zoeken als muren zich sluiten. Omhoog klimmen in de hoop op overzicht. Een stoel in de steek laten of een plek juist innemen, een rol aannemen. In de schaduw afwachten om straks, misschien, te durven bewegen. Dekking zoeken tot de verstilde storm gaat liggen. De wildernis als laatste blinden vlekken op aarde, waar we onszelf nog kunnen horen, vinden en vergeten. Ontdekken dat een beweging naar binnen invloed heeft op alles daar buiten en andersom. 

“Ieder van ons is het gegeven te ontdekken dat hij door zichzelf te veranderen ertoe kan bijdragen iets te veranderen in de wereld. Dat is een geheimzinnig gebod, want het bevat de fantastische gedachte dat iedereen de wereld in beweging kan brengen. Maar het is een logisch gebod, want als ik - en jij en hij en iedereen - niet beslis om die weg in te slaan, zal de wereld waarin we leven, die wij helpen vormen en waarvoor wij verantwoordelijk zijn, ook nooit kunnen bewegen. Ieder van ons moet bij zichzelf beginnen. Als wij allemaal moesten wachten tot de ander begint, zou er geen eind aan het wachten komen.“  Václav Havel 

Mijn beelden zijn een introspectief onderzoek naar de ruimte waarin we leven en de beweging die nodig is om te overleven.